Ενδοοικογενειακή βία και η χαμένη αθωότητα των παιδιών

Σύνδεσμος βίντεο

https://youtu.be/WBQPcegi3B0 

·      

Τι μπορεί να κάνει ένα παιδί να παίρνει όπλο και να σκοτώνει;

Η έλλειψη του δεσμού με τη μητέρα και τον πατέρα, προκαλεί ελλείψεις και μη φυσιολογικές συμπεριφορές! Βασανίζουν ζώα και βάζουν φωτιά σε πράγματα (αρχή σαδισμού).

Μερικά από τα παιδιά δολοφόνοι, γεννήθηκαν ψυχικά άρρωστα, άλλα κακοποιήθηκαν και τραυματίστηκαν ενώ μεγάλωναν από το περιβάλλον τους. Οι προβληματικές προσωπικότητές τους και τα διαταραγμένα μυαλά τους προκάλεσαν υπαρξιακή οργή που βρήκε χώρο έκφρασης στη μαζική δολοφονία. Είτε όμως γεννήθηκαν ψυχικά άρρωστα, είτε είχαν τρομακτικές ανατροφές που θα μπορούσαν να βοηθηθούν.

Τα βασικότερα αίτια που επηρεάζουν τα παιδιά και τους δημιουργούν μία πιο επιθετική συμπεριφορά είναι τα εξής:

α) συγκρούσεις που προκύπτουν μεταξύ γονέων και παιδιού για θέματα καθημερινής φροντίδας (το παιδί αρνείται επίμονα να φάει, να πλυθεί, να κοιμηθεί)
β) συγκρούσεις που προκαλούνται από τις απαγορεύσεις των γονέων προς το παιδί να εκτελέσει μία δραστηριότητα ή να σταματήσει κάποια ενέργεια
γ) συγκρούσεις που είναι αποτέλεσμα δυσκολιών στις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ παιδιού και γονέων, όπως 1) το παιδί πιστεύει ότι δεν το προσέχουν οι γονείς του όσο αυτό θέλει 2) το παιδί νιώθει παραμελημένο με την άφιξη του καινούργιου μωρού στην οικογένεια ή 3) το παιδί δυσκολεύεται να εκφράσει εύκολα τις επιθυμίες του

https://youtu.be/WBQPcegi3B0

   Σε πρόσφατες έρευνες εξετάστηκαν οι επιπτώσεις της κακοποιητικής συμπεριφοράς στη νευροφυσιολογία του εγκεφάλου κατά τα πρώτα 3 χρόνια της ζωής του παιδιού.

·         Κατέδειξαν ότι οι εμπειρίες κακοποίησης και έντονου στρες προκαλούν την καταστροφή εκατομμύρια νευρώνων και συνάψεων του εγκεφάλου, καταστροφή η οποία επιδρά αρνητικά στην σύνθετη σκέψη, την συμπεριφορά, την μνήμη, ενώ παράλληλα απορρυθμίζει την λειτουργία του εγκεφάλου, περιορίζει την ικανότητα του παιδιού για αλληλεπίδραση με τους άλλους και συμβάλλει στην ανάπτυξη διαταραχών της διάθεσης.

Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, επίσης, η έλλειψη σταθερού δεσμού με τον φροντιστή έχει βρεθεί ότι προκαλεί συναισθηματικές διαταραχές και ατροφία συγκεκριμένων τμημάτων του εγκεφάλου (Arnow, 2004).

·         Οι συνέπειες της ενδοοικογενειακής βίας στον ψυχισμό των παιδιών τα οποία την βιώνουν είτε ως μάρτυρες περιστατικών βίαιης συμπεριφοράς είτε ως άμεσοι αποδέκτες ποικίλλουν, επηρεάζουν την ομαλή ανάπτυξή τους και δημιουργούν ένα ισχυρό τραύμα που έχει αντίκτυπο σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Η έρευνα των Fergusson, Boden, Horwood (2008) κατέδειξε ότι οι έφηβοι που αντιμετωπίζουν βία στο πλαίσιο της οικογένειας, εμφανίζουν αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά, ενδέχεται να προβούν σε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, πρόωρη σεξουαλική δραστηριότητα, ακόμα και σε απόπειρες αυτοκτονίας ή αυτοκτονικό ιδεασμό. Διακατέχονται, επιπροσθέτως, από συναισθήματα άγχους, κατάθλιψης και επιθετικότητας προς τους άλλους και συνήθως έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και χαμηλή αυτό-εικόνα καθώς νιώθουν ότι δεν αξίζουν την αγάπη και την φροντίδα των γονιών τους (Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια, 1997).

·         Καθώς οι έφηβοι έχουν πρότυπο την βία ως μέσο επίλυσης συγκρούσεων, μέσω της μίμησης, την χρησιμοποιούν και οι ίδιοι για να λύσουν τα προβλήματά τους. Έχοντας, επίσης την πεποίθηση ότι το θύμα είναι υπαίτιο γι’ αυτά που του συμβαίνουν πιθανόν να προβούν και οι ίδιοι στην άσκηση βίας προς τα μέλη της οικογένειάς τους (Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια, 1997). Η κακοποίηση του παιδιού από κάποιο μέλος της οικογένειάς του δυσκολεύει το παιδί στο να εμπιστευτεί τους άλλους, να συνάψει και να διατηρήσει υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις.

Η βία στην οικογένεια επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις και στην νοημοσύνη των παιδιών (χαμηλό γενικό νοητικό πηλίκο, νοητική υστέρηση, καθυστερημένη ή διαταραγμένη ομιλία, κτλ.).

Οι επιπτώσεις της ενδοοικογενειακής βίας μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές διαταραχές στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού και πολλές φορές είναι μακροχρόνιες, καθώς το παιδί μπορεί να διαμορφωθεί σε έναν ενήλικα με σοβαρά προβλήματα ψυχοπαθολογίας.

• Η έρευνα του Belteczki (2016), απέδειξε ότι η παιδική κακοποίηση συνδέεται με την εμφάνιση διπολικής διαταραχής.
• Τα ευρήματα της έρευνας των Grilo & Masheb (2001) έδειξαν ότι το 83% των ασθενών με διαταραχές διατροφής ανέφεραν κάποια μορφή παιδικής κακοποίησης.
• Σε άλλη έρευνα βρέθηκε ότι το 82% των ασθενών με κάποια μορφή παιδικής κακοποίησης πληρούσαν τα κριτήρια για τουλάχιστον μία διαταραχή προσωπικότητας (Thompson et al. 1996, Simpson & Miller 2002, Rodrigues et al. 2016). Η βίαιη και κακοποιητική συμπεριφορά αναιρεί την ενότητα της οικογένειας και εμποδίζει την ομαλή αλληλεπίδραση των μελών της (Ζαραφωνίτου 1995).

Η ενδοοικογενειακή βία επομένως, περιορίζει την ελευθερία, προκαλεί αισθήματα φόβου και δημιουργεί σοβαρά ψυχικά τραύματα σε όλα τα μέλη της και ιδιαίτερα στα παιδιά, εμποδίζει την ομαλή ανάπτυξή τους και την διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους. Η πρώιμη παρέμβαση μπορεί να αποτελέσει αρωγό και να εμποδίσει την μετάβαση των δυσκολιών του παιδιού και στην ενήλικη ζωή. Αποτελεί υποχρέωση κάθε πολίτη να διαφυλάττει την προστασία όλων των μελών της κοινωνίας και να διεκδικεί ένα ασφαλές περιβάλλον που ευνοεί την ομαλή ανάπτυξη των παιδιών και είναι απαλλαγμένο από κάθε μορφής βία.

 

Η παιδική κακοποίηση είναι μια από τις πιο αποτρόπαιες πράξεις που υπάρχουν. Χωρίς αμφιβολία, τα θύματα βιώνουν αρνητικές συνέπειες που συχνά μπορούν να αλλάξουν την πορεία της ζωής τους.

---

Η κακοποίηση των παιδιών παραμένει για πάντα στο σώμα και στην ψυχή τους και πράγματι είναι μια αποτρόπαια πράξη. Επιπλέον, η ευθραυστότητά τους μετά το τραύμα σημαίνει ότι δυσκολεύονται να μιλήσουν για την κακοποίηση.